تبلیغات
اتاق فکر think tank - قرآن ،پیامبر (ص) و امامان معصوم(ع) در برابر توهین و اهانت به مقدسات چه می گویند؟
انرژی شگفت آور خرد جمعی

قرآن ،پیامبر (ص) و امامان معصوم(ع) در برابر توهین و اهانت به مقدسات چه می گویند؟

تاریخ:جمعه 26 دی 1393-10:45 ب.ظ

وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَیَسُبُّواْ اللّهَ عَدْوًا بِغَیْرِ عِلْمٍ کَذَلِکَ زَیَّنَّا لِکُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَیُنَبِّئُهُم بِمَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ   



 : 

انعام‌ 108

 

و )معبود(کسانی‌ که‌ غیرخدا را می‌خوانند دشنام‌ ندهید، که‌ آنان‌ از روی‌ دشمنی‌ )و(جهل‌ خدا را دشنام‌ دهند. این‌ گونه‌ برای‌ هر امتی‌ کردارشان‌ را آراستیم‌. آن‌گاه‌ بازگشت‌آنان‌ به‌ سوی‌ پروردگارشان‌ خواهد بود و ایشان‌ را از آنچه‌ انجام‌ می‌دادند آگاه‌ می‌سازد.

«لا تَسُبُّوا» از ریشة‌ «سَبب‌» به‌ معنای‌ فحش‌ و دشنام‌ است‌. در این‌ آیة‌ شریف‌، خداوند اهل‌ ایمان‌ را از سب‌ّ کردن‌ و دشنام‌دادن‌ خدایان‌ مشرکان‌برحذر داشته‌ است‌. «دلیل‌ این‌ موضوع‌ روشن‌ است‌، زیرا با دشنام‌ و ناسزا نمی‌توان‌ کسی‌را از مسیر غلط‌ و انحرافی‌اش‌ بازداشت‌؛ بلکه‌ برعکس‌، تعصب‌ شدید آمیخته‌ با جهالت‌این‌ افراد موجب‌ می‌شود که‌ به‌ لجاجت‌ پردازند و در دین‌ و آیین‌ باطل‌ خود سرسخت‌ترشوند و احتمال‌ هدایت‌ آنان‌ ضعیف‌تر شود و نیز به‌ بدگویی‌ و توهین‌ به‌ حقیقت‌ مطلق‌عالم‌، یعنی‌ ساحت‌ مقدس‌ پروردگار، زبان‌ بگشایند.»

با توجه‌ به‌ آیة‌ شریف‌ مورد بحث‌ باید گفت‌ در جایی‌ که‌ خداوندسب‌ّ و دشنام‌ مشرکان‌ و بت‌پرستان‌ را جایز نشمرده‌ و از آن‌ نهی‌ کرده‌ است‌، پس‌ چگونه‌است‌ دشنام‌ و ناسزاگویی‌ به‌ مؤمنان‌ و اولیای‌ خدا و بی‌گناهان‌ که‌ صرفاً به‌ منظورپاسخگویی‌ به‌ غضب‌ و خشم‌ درونی‌ صورت‌ می‌گیرد؟ ابوحمزه‌ می‌گوید: از امام‌ صادق(ع) شنیدم‌ که‌ می‌فرمود: «اِذا قال‌َ الرَّجُل‌ُ لاِ خیه‌ِ المُؤمِن‌ِ اُف‌ٍّخَرَج‌َ مِن‌ وِلایَتِه‌ِ وَ اِذا قال‌َ: اَنت‌َ عَدُوّی‌ کَفَرَ اَحَدُهُما وَ لا یَقبَل‌ُ اللهُ مِن‌ مُؤمِن‌ٍ عَمَلاً وَ هُوَ مُضمِرٌعَلی‌' اَخیه‌ِ المُؤمِن‌ِ سُوءاً» (هنگامی‌ که‌ مردی‌ به‌ برادر مؤمن‌ خود بگوید: «اف‌ّ»، از پیونددینی‌ با او خارج‌ شده‌ و هر گاه‌ به‌ او بگوید: «تو دشمن‌ منی‌» یکی‌ از آن‌ دو کافر شده‌اند، وخداوند از هر مؤمنی‌ که‌ نیت‌ بد به‌ برادر مؤمنش‌ در دل‌ دارد هیچ‌ عملی‌ را نمی‌پذیرد). نیز از حضرتش‌ روایت‌ شده‌ که‌ رسول‌ خدا(ص)دربارة‌ آسیبها و خطرهای‌ زیان‌بارزبان‌ فرمودند: «یُعَذِّب‌ُ اللهُ اللِّسان‌َ بِعَذاب‌ٍ لا یُعَذِّب‌ُ بِه‌ِ شَیئاً مِن‌َ الجَوارِح‌ِ فَیَقُول‌ُ اَی‌ رَب‌ِّ عَذَّبتَنی‌بِعَذاب‌ٍ لَم‌ تُعَذِّب‌ بِه‌ِ شَیئاً. فَیُقال‌ُ لَه‌ُ: خَرَجت‌َ مِنک‌َ کَلِمَة‌ٌ فَبَلَغَت‌ مَشارَِِ الاَرض‌ِ وَ مَغارِبَهافَسُفِک‌َ بِهَا الدَّم‌ُ الحَرام‌ُ وَ انتُهِب‌َ بِهَا المال‌ُ الحَرام‌ُ وَ انتُهِک‌َ بِهَا الفَرج‌ُ الحَرام‌ُ وَ عِزَّتی‌ وَ جَلالی‌لاَ عَذِّبَنَّک‌َ بِعَذاب‌ٍ لا اُعَذِّب‌ُ بِه‌ِ شَیئاً مِن‌ جَوارِحِک‌َ» (خداوند در قیامت‌ زبان‌ را به‌ عذابی‌معذّب‌ می‌کند که‌ دیگر جوارح‌ بدن‌ را آن‌چنان‌ کیفر نمی‌دهد. زبان‌ عرض‌ می‌کند: بار الها،مرا به‌ عذابی‌ معذّب‌ کردی‌ که‌ سایر جوارح‌ به‌ آن‌ عذاب‌ مبتلا نشدند. به‌ زبان‌ گفته‌می‌شود: از تو کلمه‌ای‌ صادر شد که‌ به‌ شرِ و غرب‌ عالم‌ رسید، بر اثر آن‌ کلمه‌ خون‌ حرام‌ریخته‌ شد، مال‌ محترم‌ به‌ غارت‌ رفت‌، موجبات‌ بی‌عفتی‌ و تجاوز فراهم‌ آمد. قسم‌ به‌ عزت‌ وجلالم‌، تو را عذابی‌ خواهم‌ داد که‌ هیچ‌ یک‌ از جوارح‌ تو را آن‌چنان‌ معذّب‌ نخواهم‌ کرد).

ما در کنار داستان معروف پیامبر(ص) و همسایه ای که هر روی سر ایشان خاکروبه می ریخت و روزی که نریخت، پیامبر(ص) فهمیدند که مریض شده و به عیادتش رفتند، این حکم قاطع را هم داریم که در روز فتح مکه، پیامبر(ص) همه قریش و کسانی را که بارها با اسلام جنگیده بودند بخشید، جز ۱۰ نفر که فرمود آنها را هرجا پیدا کردند، بکشند «اگرچه ایشان در کعبه گریخته باشند یا دست در حلقه کعبه زده باشند.»از آن ۱۰ نفر، باز حضرت، هشت نفر را با شفاعت این و آن بخشید، اما دو نفر کشته شده یکی شاعری بود که در هجو آن جناب شعر گفته بود و کنیزک او که این اشعار را با دف و چنگ می خواند (سیرت رسول الله، ویرایش جعفر مدرس صادقی، ص ۴۴۷ ۴۴۸) این رفتار دوگانه پیامبر(ص) در مواجهه با دو نمونه از توهین به مقدسات، به دلیل حساسیتی بود که حضرت نسبت به نقش تبلیغات کفار داشتند. (سیره رسول خدا، رسول جعفریان، ص ۶۲۷).

مردی از خوارج هنگام صحبت حضرت(ع) فریاد کشیده بود: «قاتله الله کافرا ما افقهه» خدا این کافر را بکشد، چقدر دانشمند است!

اصحاب امام بلند شدند تا حق او را کف دستش بگذارند، اما حضرت اصحاب را آرام کرد و فرمود او دشنامی به من داد، «جواب حرف حرف است و یا بخشش (نه برخورد فیزیکی)» (نهج ابلاغه، کلمه قصار ۴۲۰). 

امام صادق (ع) وقتی می شنود قاتل عمویش، زیدبن علی (ع) شعری خوانده است با این مضمون که ما زید را به صلیب کشیدیم و هیچ اتفاقی نیفتاد و همین نشانه ادعای نادرست علویان است، به همین مقدار اکتفا کردند که او را نفرین کنند. (نفرین امام این بود که «خدایا سگ ها را بر او مسلط کن» به سال نرسیده، در اطراف کوفه شیری آن مرد را درید. نثر الدر، ج ۱، ص ۳۵۲ ۳۵۳) اما در مورد یک نوع دیگر از توهین به مقدسات، امام صادق (ع) به شیعیان دستور بایکوت کامل توهین کنندگان را می دهند.

«یا مفضل! لا تقاعد و هم و لا تواکلوهم و لا تشاربوهم و لا تصافحوهم» با آنها نشست و برخاست نکنید، چیزی به آنها برای خوردن و آشامیدن ندهید و حتی دست هم با آنها ندهید. (رجال کشی، حدیث ۵۲۵) کسانی که این طور مورد ملامت امام صادق (ع) هستند، شیعیان افراطی هستند و کسانی که برای امامان(ع)  ما شان خدایی قائل بودند. این نوع از غلو هم در نظر ائمه (ع) مصداق توهین است.

در ایام جنگ صفین، بخشی از جنگ روانی عمر و عاص این بود که سپاه شام به اهالی کوفه و ازجمله رهبر و پیشوایشان یعنی علی (ع)، توهین می کردند.

امام علی (ع) شنید که اصحاب او هم مقابله به مثل می کنند ،آنها هم به طرف مقابل فحش و فضیحت می دهند. امام آنها را نصیحتی کردند که حالا شده خطبه ۲۰۶ نهج البلاغه». طبق این خطبه، روش گام به گام برخورد با توهین کنندگان را توضیح می دهد:

1- «انی اکره ان تکونوا سبابین» من بدم می آید که شما (اصحاب من) از توهین کنندگان باشید. پس قدم اول، توهین ممنوع.

۲ -«ولکنکم لو و صفتم اعمالهم و ذکرتم حالهم کان اصوب فی القول و ابلغ فی العذر» ولی اگر (بدی) اعمال آنها را شرح بدهید به صواب نزدیکتر است. پس قدم دوم، روشنگری درباره دلایل اشتباه طرف مقابل.

۳ -«و قلتم مکان سبکم اباهم: اللهم احقن دماءنا و دماءهم و اصلح ذات بیننا و بینهم و اهدهم من صلالتهم حتی یعرف الحق من جهله و یرعوس عین الغی و العدوان من لهج به» به جای فحش دادن، این دعا را بگویید: خدایا خون ما و خون آنها را حفظ کن! میان ما و آنها آشتی بده! از گمراهی شان به راه راست برسان! تا آن کسی که حق را نمی شناسد، بشناسد و آن که به راه دشمنی می رود، از دشمنی منصرف بشود. مرحوم علامه امینی در ابتدای جلد هشتم «الغذیر» آورده که در طول مطالعاتش در کتاب های منتقدان شیعه با انواع توهین، جعل و افترا مواجه شده ولی او سعی کرده که در برخورد با این موارد طبق توصیه امام علی (ع) عمل کند. او کتابش را با همین دعا شروع کرده است.



نوع مطلب : مذهبی  مدیریت 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
شاینا
شنبه 27 دی 1393 08:39 ق.ظ
سلام خوبی . وبلاگ تحسین بر انگیزی دارین . امیدوارم همیشه موفق باشی . لطفا به منم سر بزن . خوشحال میشم تبادل لینک کنیم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


تحلیل آمار سایت و وبلاگ